Officiële landstaal: Arabisch
Hoofdstad: Manama
Regeringsvorm: Constitutionele monarchie
Staatshoofd: Hamad bin Isa Al Khalifa
Religie: 82% Islam (24% Soennisme, 58% Sjiisme), 8% Christendom, 10% Overig (Boeddhisme, Hindoeïsme, Jodendom en Bahai)
Oppervlakte: 767 km²
Inwoners: 1.378.904 (2016)
Inwoners / km²: 1.797,8 / km² (2016)
Munteenheid: Bahreinse dinar
Nationale feestdag: 16 december
Volkslied: Bahrainona

Traditioneel parelvissen gaf vorm aan de economie van een enkel product en de culturele identiteit van de eilandgemeenschap van Bahrein. De tradities van parels verzamelen in Bahrein behoorden tot de oudste ter wereld en twee millennia lang leverden die steeds parels aan de wereldmarkt, van de 2e eeuw tot de jaren 1930 toen Japan de cultivéparel ontwikkelde en de traditionele industrie ineenstortte.

Het erfgoed is het laatst overgebleven complete voorbeeld van de culturele traditie van parelvissen en de rijkdom die daardoor ontstond in een tijd toen handeldrijven de economie in de Golf domineerde. Het bestaat uit zeventien gebouwen in de stad Muharraq, drie oesterbedden in zee, een deel van de kust en het fort Qal'at Bu Mahir op de zuidpunt van het eiland vanwaar de boten uitvoeren naar de oesterbedden. Het is een prachtig voorbeeld van traditioneel gebruik van de rijkdommen van de zee en menselijke interactie met de omgeving die zowel de economie als de culturele identiteit van de eilandgemeenschap vormgaf.

De gebouwen omvatten woningen van rijke kooplieden, winkels, pakhuizen en een moskee. Ze zijn grotendeels onveranderd gebleven na de ineenstorting van de parelindustrie en getuigen nu van de karakteristieke bouwtradities die de industrie koesterde en vooral van het grote vakmanschap in timmer- en pleisterwerk. In hun mooie, fragiele toestand roepen deze gebouwen herinneringen op aan die industrie en aan de onderliggende maatschappelijke en economische structuren.