Filipijnen - Rijstterrassen van Filipijnse Cordilleras

Rijstvelden in terrasvorm zijn niet ongewoon in Azië. Het grote verschil tussen de Filipijnse terrassen en de terrassen elders is de hoge ligging van de eerste (tussen 700 en 1500 m boven zeeniveau) en de steilere hellingen. Voor het telen op grote hoogte wordt gebruikgemaakt van een speciaal rijstras dat ontkiemt onder koude omstandigheden en borsthoog kan worden, met niet-uiteenvallende pluimen, om het oogsten mogelijk te maken op hellingen die te steil zijn voor het gebruik van dieren of machines.

De terrassen van de Filipijnse Cordilleras zijn levende cultuurlandschappen gewijd aan de productie van een van de belangrijkste gewassen ter wereld: rijst. Er worden traditionele technieken gebruikt die vele eeuwen oud zijn, maar nog altijd voldoen. Bovendien zijn ze een voorbeeld van de harmonie tussen de mens en een natuurlijke omgeving van grote schoonheid en ze vertegenwoordigen een agrarisch systeem in een bergachtig gebied dat is gebaseerd op zorgvuldig gebruik van de natuurlijke hulpbronnen.

De rijstterrassen zijn de enige monumenten op de Filipijnen die geen sporen vertonen van beïnvloeding door koloniale culturen. Als gevolg van het ruwe terrein behoren de stammen van de Cordillera tot de weinige groepen op de Filipijnen die met succes buitenlandse onderdrukking hebben weerstaan en hun eigen authentieke cultuur hebben bewaard. De geschiedenis van de terrassen loopt parallel met die van de bevolking, hun cultuur en hun traditionele gebruikers.

De cultuur op de Filipijnen is - anders dan in andere delen van Zuidoost-Azië - geheel op hout gebaseerd en de terrassen vormen de enige stenen constructies uit het prekoloniale tijdperk. Het aanleggen van de terrassen in de Cordilleras begon ongeveer 2000 jaar geleden, hoewel wetenschappers het niet eens zijn over het oorspronkelijke doel ervan. Het is echter duidelijk dat de terrasbouwers over veel kennis beschikten met betrekking tot waterbouwkundige systemen. De kennis en ervaring om de terrassen te onderhouden werd zonder schriftelijke documentatie, maar ondersteund door rituelen, mondeling doorgegeven van generatie op generatie.

De aanleg van de terrassen vereist grote nauwkeurigheid en zorg. Voor de drainage wordt een ondergronds kanaal gebouwd. De groepen terrassen liggen als een deken op de berghellingen en volgen de contouren ervan. Erboven ligt tot aan de top van de berg een kring van privébossen (muyong), die intensief worden onderhouden in overeenstemming met traditionele gebruiken, waardoor een goede watervoorziening voor de terrassen wordt verzekerd. Het water is gemeenschappelijk eigendom en geen enkel terras staat het doorstromen van het water naar lagere terrassen in de weg. Het geheel is een ingewikkeld systeem van dammen, sluizen, kanalen en bamboe pijpen dat uitstroomt in een rivier in het dal.

Een bepaald dorp is verbonden met een bepaalde groep terrassen en het patroon van het dorp is een afspiegeling van het patroon van de terrassen op de berg.