De graven van de farao's en hun hoogwaardigheidsbekleders, priesters en prinsessen liggen verborgen in de ingewanden van de bergen van het Thebe van de doden en vormen de grote begraafplaatsen van al-Asasif, al-Khokha, Quernet Mura, Deir al-Medina, de Vallei der Koningen en de Vallei der Koninginnen. Tussen de ondergrondse graven in de Vallei der Koningen vonden de Britse onderzoekers Howard Carter en Lord Carnarvon in 1922 een kleine graftombe, die al gauw de beroemdste van Egypte werd, die van de jonge farao Toetanchamon.

18 februari 2020

1979: Antiek Thebe en zijn necropool

Thebe was de hoofdstad van Egypte op het toppunt van zijn macht en grootsheid: het Middenrijk en het Nieuwe Rijk die meer dan 1000 jaar bestonden van rond 2134 tot 1070 v.Chr. De stad bevat de mooiste overblijfselen van de geschiedenis, kunst en religie van het oude Egypte. Met de tempels en paleizen van Karnak en Luxor en aan de overkant van de rivier de necropolen van de Vallei der Koningen en de Vallei der Koninginnen levert Thebe een opmerkelijke getuigenis van de Egyptische beschaving op haar hoogtepunt.

Honderd heersers verfraaiden de stad met gebouwen, obelisken en beeldhouwwerken. Het Thebe van de levenden is herkenbaar in de beroemde plaatsen Luxor en Karnak; de hier gebouwde tempels werden gewijd aan de goddelijke triade Mentoe, Amon en Moet. De dodenverering kreeg gestalte in de necropool van het Thebe van de doden op de linkeroever van de Nijl.

Van het Middenrijk tot het einde van de antieke oudheid in de 1ste eeuw n.Chr. was de stad gewijd aan de god Amon, de opper- en zonnegod. Tempels van onvergelijkbare schoonheid en grootte werden voor hem gebouwd. De tempel van Luxor, gebouwd door Amenhotep III en Ramses II, werd met het enorme heiligdom van Karnak verbonden door een lage triomfweg met sfinxen aan weerszijden die uitkwam bij de toegangspoort. Het monumentale Karnakcomplex bestaat uit drie tempels: één gewijd aan Moet, moedergodin van Egypte en vrouw van Amon, één aan de oorlogsgod Mentoe en één aan Amon.

Op de andere oever breidde het Thebe van de doden zich bijna 15 eeuwen lang uit. Aan de voet van de heuvels werden grote graftempels gebouwd die geheel los lagen van de bijbehorende graftombes, die in de bergen werden uitgegraven om ze te beschermen tegen geweld en grafrovers. Naar het noorden werd de tempel van Qurna al Gedida gebouwd, die was gewijd aan Amon-Ra (een van de verschijningsvormen van Amon) en de tempel gewijd aan Hathor, de godin van de zachtheid en vreugde die werd vereerd in de gedaante van een koe.

Nog bekender is de schitterende graftempel van Ramses II, een bouwwerk aan de rand van de bewerkte akkers. Dit Rameseum werd alom bewonderd door antieke schrijvers vanwege de binnenplaatsen, de heiligdommen met hun beelden, de versieringen en kolossen.

Klik hier om meer te weten te komen over dit erfgoed op de website van Unesco (Engels)

© Unesco - Werelderfgoed.