Bloedbad in Masada. Op de afbeelding een luchtfoto van Masada zoals het er nu uitziet.

20 juni 2020

15-04-73: Bloedbad in Masada - De Romeinse belegering eindigt in een slachting en zelfmoord.

Op 15 april 73 n.Chr. vonden 960 joodse mannen, vrouwen en kinderen op bevel van hun leider de dood in een hooggelegen fort niet ver van de Dode Zee, destijds onderdeel van de Romeinse provincie Judea. Ze behoorden tot een groep extremisten die de Sicarii werden genoemd. Onder leiding van Eleazar ben Yair bleven ze zich ook na het mislukken van de Joodse Opstand tussen 66 en 70 n.Chr. verzetten tegen de Romeinse heerschappij in Judea.

"Hoe tragisch waren de mannen, die uit nood hun vrouwen vermoordden."

Josephus, De Joodse Oorlog, (ca. 75 n.Chr.)

Het fort dat ze bezet hielden in Masada leek onneembaar. Graanopslagplaatsen en waterreservoirs zorgden voor een betrouwbare voedsel- en watervoorziening, zodat de opstandelingen het in theorie jaren konden volhouden. Het pad omhoog was gevaarlijk en stelde de aanvallers bloot aan aanvallen. In de winter van 72 op 73 n.Chr. bouwden de Romeinse legioenen echter een enorme hellingbaan van het dal tot de 200 meter hoger gelegen top van de heuvel. In het voorjaar sleepten ze een belegeringstoren omhoog, voorzien van krachtige katapulten en een stormram.

Met de nederlaag voor ogen overtuigde Eleazar zijn volgelingen ervan dat zelfmoord beter was dan in Romeinse handen vallen. Tien sicariisoldaten, gekozen door het lot, kregen de taak de anderen en vervolgens elkaar te doden. Volgens de joodse historicus Josephus waren de Romeinen geschokt en "verbijsterd door hun onwrikbare minachting voor de dood".

© Peter Furtado - 1001 Dagen die onze wereld veranderd hebben.