Het Keizerrijk onder Honorius (395 tot 423 n.C.)

Flavius Honorius (384 - 423) was een Romeins keizer van 395 tot 423, en de jongere zoon van Theodosius I en de broer van Arcadius, die keizer van het Oosten werd. Na de dood van Theodosius in 395 was het Romeinse rijk definitief in tweeën gesplitst.

Honorius was nog maar 11 toen hij keizer werd, maar trouwde al in 398 met Maria, de dochter van zijn regent Flavius Stilicho. Later (in 408) zou hij ook nog trouwen met Thermantia, een andere dochter van Stilicho. Deze regent was meer geïnteresseerd het Oosten aan zijn machtsbereik toe te voegen dan het Westen tegen zijn mede-Germanen te verdedigen. Er werd door de troepen in Britannia een usurpator uitgeroepen tot keizer: Constantijn III. Om hem te onderdrukken trok Stilicho de troepen terug die de Rijn bewaakten. Dit leidde tot de invasie van 406 en uiteindelijk de plundering van Rome in 410. Deze stad was al geruime tijd geen hoofdstad meer: Honorius had in 402 na een invasie van de Visigoten zijn regering van Milaan naar het veiliger Ravenna verplaatst.

In 408 besloot Honorius zijn generaal Stilicho op beschuldiging van verraad uit de weg te ruimen en verzwakte daarmee zijn positie nog meer. Zijn nieuwe magister militum (generaal), die later in 421 korte tijd als Constantius III de troon zou delen, deed zijn best de schade te beperken. Constantijn III en een andere rebel (Heraclianus) werden verslagen. Met de Visigothen waren er grotere problemen. Zij hadden een eigen rijk gesticht in Zuid-Gallië en hun eigen keizer benoemd: Priscus Attalus. Honorius' halfzuster Galla Placidia werd gevangengenomen en trouwde hun koning Athaulf, maar na diens dood (415) trouwde zij met Constantius III. Zij baarde hem een zoon, die later Honorius' opvolger zou worden: Valentinianus III. Constantius stierf in 421 en Honorius was dom genoeg zijn eigen halfzuster het hof te maken. Zij vluchtte naar Constnatinopel met haar zoon.

Honorius stierf kinderloos in 423, na een lange maar onmachtige tijd op de troon. Zijn opvolger werd zijn primicerius notariorum Johannes, die echter verdreven werd door de oostelijke troepen in 425, waarna Valentinianus III keizer werd.